وقتي بيمار يه نگاه به يه دل سرد ميشي....اخ كه اون موقع...رنگ عاشقي ميگيره غمت....يخ

  قلبت ميشكنه... اب ميشه.....

 اما حيف كه هنوز يه دل سرد ( نه يه كـــوه يخ ) هنوز هم سرده و سختـه... اونقدر سرده كه...

 ســـرماش شيشــــه ي قلبت رو ميشكنه . . .

 شيشه اي كه سالها زير بهمن برف تنهايي خودش نشكسته بود . . .بالاخره اينجوري از هم

 وا ميره و ميشكنه

 چه قشنگ و خوش رخــــه تركهاي قلب شكسته. . . اما اون يكي دل هنوز هم سخته . . .

 شايد اون يكي قديما... شكسته باشه؟؟؟ . . .  من نميبينم تركاش رو. . .اخه بد جوري زير برف و

  يخ دفن شده . . . كاش هيچوقت نشكسته باشه دل قشنگش . . .

 بعضي دلا همه صلابتشون به ستيغ هميشه برفيشونه . . . كاش هيچوقت برفشون اب نشه . . .

 يخشون نشكنه. . .

  ميدوني؟‌؟‌؟ بعضي دلا فقط بايد بدون ترك قشنگ باشن... لياقت شكستن رو ندارن ...اگه بشكنن

 بـــــــــــــــــــــد جوري عقده اي ميشن . . .

 حرفام شديد ا بوي عقده و تنگ نظري ميده. . . خودم خوب ميدونم! ! ! . . .

 دل من نه تاب سرماي تنــــهايي رو داشــــت . . .  نه لياقت شكستن . . .

 طفلكي دل بي تاب وبي جنبــــه ي من! ! ! ! . . . . . . . . . . . . . . . . .

 نفس خــــســـتم . . . 

 تنـــم زخــمي به خارســــتان دنيـــا. . .

 ز هـــــر گـــوشـــه زننـــد نيشــــي به تهــمـــت اين دلــــم را . . .

 دل افـــگارم . . . 

 ز فــــرياد. . . گلـــــو. . .  خونيــــن شد ســــتم . . .

 دريـــغا گوشها كورند . . . صدايم را نميـــــبيننــــد . . .

 نفس خســــتم . . .  نفس خستـــه خـــدايا ! !

خسته...خيره...اسمان تمام نگاهم را برده

   دلم سنگ ... دلم صخره ... ولي اما شكسته...

  تمام زندگي پر ز ارزو بود.......دلي شاد و صداي خنده پر بود

 ولي اكنون همه يكجـــا. . .

 ته دنـــيا. . .

 بر ان سنگم ... بر ان قبرم...بر ان دل... كــــــرده ماوا

 دلم ابريست و چشم .. سخت.. نمناك

 وليكن... تمام قطره هاي اشك...

 از فرو افتادن و مردن. . .

. همچنان بيمناك. . .

 همچنان ترسان. . .

 ولي افتادن و مردن. . . . . . . . چه به از بروي گونه ها خفتن

 .......................................................................

 من امـــــــــــا. . . .

 به سوك ارزوهايم نشستم

   دلم بستم

 نگاه و ديده را در اب اشك خويش شستم

 ولي اما ز دنياي شمايان من نرستم. . .

 هنوزم همچنان هستم

………………………………………………….

 مرا جزيي بپنداريد از خويش

چه وزني داشت نگاه اخر. . .

رنج اندود لحظه هاي تنهايي

اشك الود يك عمر بي تابي

صداي خفته در حنجره اما. . .

نگاه غوغا مي كرد

لب چشم خشكش عطشناك يك ستاره ي اشــك

شرر مي باريد. . . . . . .  اشـك نه!

همچنان كوير پلكها. . . .ترك ميكاشت بر جبين اما

اشك هنوز نمي باريد

چه وزني داشت نگاه اخر

پر از زهر خند. . .

پر از شكوه از. . .

هر چه بود و كاش نبود.

كاش اوار رفاقت هيچ دستي بر دستم نمي شكست

كاش هيچ تزوير لبخندي بر دلــم نمينشست

كاش اين كاشها هم حتي نبود. . .

چه وزني داشت نگاه اخر. . .

نگاه بر تمام كاشها خفت

ساعت عمر خوابيد. . .

لحظه ها جاري اما. . .

همه مســــتم . . . همه د يـوا نه و والـه ! ! !

ز مــي چشـــم تو اي يار . . .  من ننــــوشــــيـده چو نينــــــم

من و تــــو جمع نگـــــر ديم . . . لحظه اي . . ما نگــــرديم

كه تو شــــمعي و فروزان . . . منم ان شـــــبپره ي خسته و نالان

نه خــــــــدايا . . . .

منم ان كــــرم. . . . . كه در تا ريــــكي و تنهايي پـيلـــه. . . .

شوق پرواز به سر دارم و  . . . . ديــــــــدن . . .

ديدن روي نكويت. . . .

كـــــــــــــه بســـــــــــوزم همــــه با لـم . . .  به ســــــــــــــر شعله ي داغت!!!

پشت پستوي دلم اندوهي است!!!!

غمي از كوچه  دل مي گذرد.... مي رود تا ته بن بست نگاه

اين  غمك  خسته شده؟!!!!!!!! ياد او در خاطري بسته شده...

پشت پستوي دلم اندوهي است!!!!

كنج يك دلكده يك باغ توهم....................

گوشكم مي شنود... نجواي غمي باز سكوت را مي شكند

پشت پستوي دلم ............ته ان كوچه بن بست..............ته ان بن بست نگاه.

ميكند زمزمه با خود دل من:

غم من خسته شده .................ياد او در خا طري بسته شده

غم من واي چقدر تنها  است؟!!!!!!!!!

چشم من  باز چرا باراني است؟!!!!!!!!

همه ي علت و معلول همين يك جمله است:

پشت پستوي دلم اندوهي است